Hazelnoten en frambozen uit eigen tuin (koekjes en minitaartjes)

(English version)

In de loop der jaren hebben mijn ouders allerlei soorten prachtig fruit gekweekt in hun tuin. Een paar van mijn favorieten waren peren, pruimen en aardbeien en momenteel oogsten ze frambozen en hazelnoten. De enige dingen die ik tot nu toe uit mijn eigen pogingen tot apartementtuinieren heb kunnen oogsten waren een handje minitomaatjes en twee erwten, dus ik word altijd enthousiast als andere mensen het voor elkaar krijgen om eten te kweken (en helemaal als ze willen delen).

Raspberries Hazelnuts

Mijn moeder weet hoeveel ik van eetbare cadeautjes houd, dus vorige maand nam ze een bakje frambozen voor me mee. Ze waren zo lekker dat ik ze meteen op had kunnen eten, maar ik wilde er een paar bewaren om te combineren met de hazelnoten: een toetje uit eigen tuin! (Met een paar ingrediënten uit mijn keukenkastjes.)

Hazelnut and raspberry tartlets

Ik heb deze taartjes gebakken in dit bakblik dat ik van mijn oma heb gehad. Het blik is eigenlijk te ondiep voor muffins, maar het is perfect voor dit soort taartjes die je in een of twee happen kan opeten. De bodems bestonden vooral uit gemalen hazelnoten, bloem, suiker en cacao en de vulling was een custard van hazelnootmelk met de frambozen erbovenop. De cacaosmaak uit de bodem was niet zo sterk (ik had ze nog met chocoladeschaafsel willen garneren) maar hazelnoot met framboos blijkt een uitstekende combinatie te zijn.

Omdat de hazelnoten zo vers waren leken ze een wat langere baktijd nodig te hebben dan anders: ik heb ze een halfuur geroosterd op 175 °C en daarna waren ze heerlijk knapperig en vol van smaak. Een groot deel hebben we (ik) dan ook direct uit de oven opgegeten, maar ik heb er ook genoeg bewaard voor in salades, pesto’s, en toetjes. De koekjes hieronder zijn geïnspireerd op posts van Amey van Vegan Eats and Treats!, die tijdens de Vegan Month of Food toevallig twee hazelnootkoekjes postte.

Baci di dama Hazelnut biscuits

Ik heb aardig wat veranderd aan beide recepten met wisselend succes (zoals de foto’s laten zien) dus dit is niet bedoeld als een kritische review van de recepten waar ik naar link. Ik wilde alleen mijn foto’s en ervaringen delen, want de koekjes waren een goede manier om deze mooie hazelnoten tot hun recht te laten komen!

Links zie je baci di dama of (“dameskusjes”) die ik heb gebaseerd op het recept van David Lebovitz na het lezen van Amey’s post. Ik had geen keukenmachine dus ik heb de hazelnoten gemalen in een koffiemaler, en ik had geen rijstbloem dus ik heb tarwebloem gebruikt. Ook heb ik het recept gehalveerd en zonnebloemolie gebruikt in plaats van boter of margarine. Mijn deeg was te kruimelig om tot slangen uit te rollen, dus ik heb een maatlepeltje gebruik om schepjes van één theelepel op de bakplaat te leggen en dat werkte best goed. Mijn koekjes waren zeker niet zo mooi als die van David of zo schattig als die van Amey en ze rolden steeds om toen ik ze met chocola probeerde te vullen, maar het was het allemaal waard want ze zijn echt heel lekker. Het recept is voor 45 koekjes en dat lijkt misschien veel, maar als er een schaaltje van voor je neus staat hebben ze de neiging om heel snel te verdwijnen.

Rechts zie je mijn poging tot brutti ma buoni, nog een Italiaans hazelnootkoekje. Deze keer heb ik echt een verandering te veel gemaakt — al weet ik niet zeker bij welke het fout is gegaan. Ik gebruikte weer een koffiemolen om de hazelnoten te malen (samen met het lijnzaad). Misschien heb ik te veel suiker gebruikt want de koekjes waren heel erg zoet. Het voornaamste probleem was dat mijn koekjes zich in de oven uitspreidden tot dunne rondjes, knapperig aan de randjes en bijna toffee-achtig van binnen — niet slecht, maar niet wat ik voor ogen had. Ze waren ook een beetje vettig, dus ik denk dat ik de hazelnoten net iets te lang heb gemalen. De smaak deed me denken aan noga. Ik zou ze graag nog eens proberen met een keukenmachine om ze te krijgen zoals ze moeten zijn, maar ze deden toch hun naam eer aan: lelijk maar lekker.

(Reacties)